Oke, dan weet ik dat ook weer. Als ik jullie iets beloof dan doe ik het juist niet. Ik wilde vaker gaan bloggen (wat haat ik dat woord, blog kan je toch geen werkwoord van maken? Maar hoe moet ik het dan noemen?) en dan heb ik al meer dan een week haast geen aandacht meer aan mijn blog besteed. Wat ben ik toch een slechte blogger (wrah! Nog erger dan een werkwoord!)
Maar ik heb er ook wel een geldige reden voor. Ik had echt een soort black out. Je kent het misschien wel, helemaal geen inspiratie en geen idee waar je nou over moet gaan zitten blèren. Dan heb je twee keuzes, een lul-blog maken die niemand interessant vindt of gewoon even dat ding met rust laten. Ik heb dus maar voor dat laatste gekozen. BUT I’M BACK!
Ik was gisteren bij Bert* (excuses voor die mannennaam en Mary Poppins naam, maar het was de best kloppende naam die in me op kwam ^^) en ze (of moet ik nu hij zeggen?) is een kunstenares. Nu weet ik niet kom aan de vele kunst die me inspiratie geeft of het gewoon het hypnotiserend van mezelf met de muziek van Mary Poppins, maar ik bruis weer van de inspi (ik denk eerlijk gezegd dat het dat laatste is. Maar dat eerste klinkt wel leuk dus we zeggen lekker dat het de eerste optie is).
Ik ga nu even leuk over Mary Poppins blaten, maar zou het begrijpelijk voor jullie houden. Want hebben jullie ooit de cast CD gehoord of gewoon de muziek? Het is misschien meer een gezellige musical, maar er zitten zoveel mooie boodschappen in! Even een paar voorbeeldjes voor jullie, en een cursus genieten van het leven zit er gratis en voor niks bij in gebrepen.
Al meteen merk je dat meneer Banks (de vader) een rijke man is die geld op de eerste plaats in zijn leven heeft staan. Zo door het verhaal heen leert hij dat genieten van een mooi leven met gezin veel meer waard is. En dat klopt toch? Wat heb je er aan om veel geld te verdienen voor je kinderen als je ze nooit ziet en de opvoeding laat gebeuren door een nanny? Dan wil je ze zien en ben je te laat want poets bam zijn ze al uit huis en hebben ze hun eigen stekkie. En je hebt ze nooit meegemaakt.
Nog een mooie is dat het om het innerlijk gaat en NIET om het uiterlijk. Ergens in het verhaal komen ze een zwerfster tegen die een soort van voddenbaal is en brood voor de vogeltjes verkoopt. Nu moet je kijken naar wat een mooi hard ze heeft en niet dat ze op straat leeft. Echt vele mensen zeggen dat innerlijk voor uiterlijk gaat. Maar geloven al die mensen daar wel echt in? Ik geloof het eerlijk gezegd niet zo. Een hele mooie scene, waar heel de zaal aan het janken is en even goed de waarheid vertelt.
En dan nog de meest duidelijke, alles kan als jij het laat gebeuren. Als jij iets niet doet zal het nooit gebeuren. Je kan wie A zegt moet ook B zeggen kan je ook wel veranderen in, wie geen A zegt zal nooit B zeggen. Zal je iets willen, moet je wel je dromen na jagen en er alles aan doen om ze te laten vervullen. De meeste mensen zijn dit geloof ik vergeten door die verschrikkelijke zin ‘dromen zijn bedog.’ Ja, als je droomt dat je vleugels hebt dan geef ik meneer Marco Borsato weer gelijk. Maar stel jou grootste droom is dat je later in een film gaat spelen. Dan moet je acteer lessen nemen en als je denkt dat je er klaar voor bent je in gaan schrijven voor castings. Het zal echt niet gebeuren als je op de bank blijft wachten, geloof me maar hoor. Dus een geweldige boodschap! (hè, meteen een goed levensmotto geloof ik. Heb ik vandaag aan mijn DZP gewerkt).
Nou, en wat zeg je nu over musicals hè? (en phoe zeg, weer zo'n lange blog. Ik moet echt even dimmen en mijn inspiratie versprijden)
* Bert heet geen Bert en is zelf een vrouwlijk persoontje, maar ik ben nog steeds gek op schuilnamen. SORRY BERT VOOR JE GEKKE SCHUILNAAM!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten