Wat zijn die Duitsers toch raar! Ze kunnen niet lachen om grapjes (doe dan alsof), spreken met Pia alsof ze elk moment in aanbidding kunnen gaan knielen voor haar. Hun taal is echt veel te grgrkrgrkregrg-achtig en is een echte zwijnentaal. In anderen woorden, Duits is een hele makkelijke taal maar echt VERSCHRIKKELIJK
Ik wilde dit filmpje kijken omdat Pia Douwes er in zingt (ik vindt Pia echt GEWELDIG, zelfs geweldiger dan Jelka, echt mijn grote voorbeeld) en ik dat liedje best wel gezellig en leuk vindt klinken. Wist ik veel dat er eerst nog een heel zanik interview vooraf kwam. Het is trouwens wel grappig, als je de stem kent van Pia kan je heel goed horen dat ze dingen zoals ‘goodbye England, bonjour mon douce France’ het Duitse accent haar opeens verlaat (gelukkig.)
Maar even niet Pia Douwes of musicals, daar wilde ik mijn blog helemaal niet over schrijven ditmaal. Ik wilde jullie het geweldige nieuws vertellen dat ik eindelijk 101 dingen heb op mijn DZP! Ja dat verdient wel een applausje *buigt voor haar applaudisserende blog lezers (heb ik die wel?)* en dan al meteen één punt volbracht, namelijk het punt dat ik 101 dingen moest bedenken.
Maar nu ik mijn DZP af heb kan ik maar beter meteen beginnen. Ik ben druk op zoek naar mooie positieve punten van mezelf (76 van mijn DZP) en ik vond dat ik van elk wel 1 vandaag moest hebben.
Ik ben een onzeker meisje en misschien soms ook wel een pessimist, dus een hele opgave was dat voor mij. Ik heb een tijdje na moeten denken en ben uiteindelijk wel op 1 punt gekomen. Ik ben mezelf. Dat klinkt misschien heel raar als een positief punt, maar is het wel. Ik heb nooit als een soort schaap achter iemand aan moeten lopen omdat ik dacht dat ik dan stoer was. Ik draag niet alleen grijs, zwart en wit, neem niet mijn halve toilettas mee naar school, heb mijn eigen muzieksmaak, heb misschien wat rare vrienden, heb niet 100000 vrienden op hyves die ik nog niet eens ken, heb niet veel R&R op hyves, heb mijn eigen humor, ben niet ontmaagd en als jullie het willen weten geen eens ontgroend. But what happens?
Ik draag misschien wel eens iets raars en draag kleurtjes, ik vindt het NIET stoer om op school je mascara in de klas te showen, musicalmuziek vindt ik geweldig, ik ben zelf misschien ook wel een tikkeltje raar, vindt 200 vrienden al veel, ik ben al blij met 5 R&R, heb verschrikkelijke droge humor, en de rest denk ik nog niet eens over na.
Het lijkt me allemaal zo vermoeiend om steeds iemand na te doen en je eigen ware aard steeds te moeten verbergen. Dan ben ik liever mezelf en niet populair in de klas.
Dus mijn positieve punt: IK HEB EEN EIGEN IDENTITEIT!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten